از مبارزات و خواستهای برحق معلمان حمایت کنیم!

با نزدیكی پایان تعطیل مدارس و مراکز آموزشی دور جدیدی از اعتراضات معلمان آغاز میشود.

 معلمان خمینی شهر اعلام کرده اند که روز یکشنبه ٤ شهریور ساعت ١١ صبح در محل اداره آموزش و پرورش اجتماع میکنند. معلمان علاوه بر تاکید بر خواستهایشان، که تاکنون با وعده و وعید و سرکوب چماقداران اسلامی پاسخ گرفته است، خواهان لغو احکام صادر شده برای همکارانشان توسط “دادگاه تخلفات اداری استان” و مشخصا لغو اخراج آقایان حمید مجیری و مجتبی ابطحی هستند. 

سال گذشته اعتراضات معلمان سیمای سیاسی جامعه را بشدت تحت تاثیر خود قرار داد. اعتراضات گسترده و پی در پی معلمان از نظر ابعاد در سه دهه گذشته، چه در ایران و چه در کشورهای منطقه، بیسابقه بود. اما این اعتراضات در دور سابق از کمبودهائی اساسی رنج میبرد، حاكم شدن خط سازشكار ملی – اسلامی و حاشیه ای بودن خط سیاسی رادیكال – سوسیالیستی اساس این كمبود را تشكیل میداد. دخالت ندادن توده معلمان در روند تصمیمات و تعیین تاکتیکها، فقدان یک چشم انداز مبارزاتی مرحله ای بویژه در تقابل با سیاستهای سردواندن مجلس و وزارت آموزش و پرورش و نهادهای دولتی، و نبود یک چتر سراسری سازمانی و رهبری متکی به پتانسیل رادیکال اعتراضی موجود توده معلمان، از ویژگی ها و بروزات متعدد تسلط گرایش ملی – اسلامی بر این اعتراضات بود. گرایش حاكم در رهبری این جنبش تلاش میکرد با تابلوی “صنفی” و “اعتراض قانونی”، انرژی و پتانسیل اعتراضی توده معلمان را به مجاری اداری احاله داده و مهار کند. نتیجه این سیاست درجه ای سرخوردگی و پراکندگی در میان معلمان بود که راه را برای سرکوب رژیم اسلامی تسهیل كرد. تجارب تاکنونی اعتراضات معلمان نشان میدهد که راه پیشروی این مبارزات و چشم انداز پیروزی در یک تشکل سراسری، جلو آمدن گرایش رادیكال – سوسیالیستی، تضمین دخالت مستمر معلمان مدارس و مناطق در روند این مبارزات، جلب حمایت دانش آموزان و خانواده هایشان، و مهمتر جلب همبستگی جنبشهای اعتراضی و پیشرو در جامعه است. معلمان اگر میخواهند این دور از مبارزاتشان بار دیگر توسط رژیم و وعده های پوچ “نمایندگان مجلس” و وزارت آموزش و پرورش به هدر نرود، لازم است در اشکال دقیقتری عمل کنند. از جمله باید مطالباتشان را بعنوان خواستها و مانیفست معلمان ایران در ابعادی سراسری و متحد کننده تهیه و تنظیم کنند. بیانیه ها و قطعنامه های مشترک را مبنای حرکت و اعتراض خود در چهارگوشه ایران قرار دهند قرار دهند و نیروی وسیع معلمان و دانش آموزان را پشت آن بسیج کنند. معلم تنها زمانی در صحنه اعتراضی متحد میشود و متحد میماند که راسا در لحظات این اعتراضات دخیل باشد و از منافع اش دفاع کند. مجمع عمومی معلمان مدارس در مناطق مختلف بسهولت میتواند این امر را پاسخ دهد. همینطور این اعتراضات باید دیوار “صنف معلم” را بشکند و به امری اجتماعی و رکنی از تلاش علیه فقر و مذهب و برای رفاه عمومی و آزادی بیان تبدیل شود. معلمان نمیتوانند بدون حمایت جنبشهای اعتراضی مانند جنبش کارگری، جنبش زنان، دانشجویان و دانش آموزان، قدمهای محکمی بردارند. معلمان از هم اکنون لازم است تبلیغات خود را از سطح وبلاگها فراتر ببرند و با انتشار نشریه ای صدای معلم را بعنوان یک جنبش مهم اعتراضی در جامعه همگانی کنند. برای بسیج نیروی حمایتی تلاش کنند و طیف وسیعی از معلمان بعنوان فعالین و سخنگویان این جنبش در مقابل جامعه قرار بگیرند. رهبران و فعالین رادیکال و برابری طلب و سوسیالیست معلمان در این دور وظایف مهمی بعهده دارند و باید صلاحیت سیاسی خود را در پیشبرد اصولی این مبارزات ایفا کنند.

اعتراضات معلمان بخشی از اعتراض برحق مردم ایران علیه فقر و فلاکت و اختناق و مذهب و اسلام است. این اعتراضات و اجتماعات باید مورد حمایت پرشور بخشهای دیگر طبقه کارگر و جنبشهای آزادیخواه قرار گیرد. پپیشروی معلمان در این مبارزات راه را برای پیشروی کل جنبش اعتراضی و آزادیخواهانه در ایران هموار میکند و تلاش رژیم اسلامی برای تنگ کردن حلقه اختناق را نقش بر آب میکند. به استقبال دور جدید اعتراضات معلمان برویم. از اجتماع معلمین خمینی شهر در روز یکشنبه وسیعا حمایت کنید!

پرتوان باد اعتراضات برحق معلمان !

مرگ بر جمهوری اسلامی !

آزادی، برابری، حكومت كارگری !

زنده باد جمهوری سوسیالیستی !

 حزب اتحاد کمونیسم کارگری

22 اوت 2007 – 1 شهریور 1386

كمپین علیه مدارس مذهبی در ایالت انتاریو كانادا به پیشرویهای قابل توجه ای دست یافته است.

 دو كنفرانس مطبوعاتی اخیر در كوئینز پارك٬ مجلس ایالتی استان٬ پیوستن شخصیتهایی به كمپین “یك سیستم واحد آموزشی”، انعكاس اعتراضات و مخالفت ها در سطح جامعه٬ و تحرک احزاب و سازمانها؛ شرایطی را بوجود آورد است كه وزیر ایالتی استان انتاریو٬ دالتون مگینتی (از حزب لیبرال)٬ روز ٢١ اوت رسما اعلام كرد كه با اختصاص دادن بودجه به همه مدارس مذهبی موافق نیست. او حمایت حزب محافظه كار از این ایده را یك حركت ارتجاعی خواند. البته كماكان حمایت مالی دولت و حزب خود از مدارس كاتولیك را جزئی از سنت تاریخی این ایالت دانست و لزومی به تغییر آن ندید. این موضع گیری وزیر ایالتی را باید یك عقب نشینی مهم در صفوف طبقه حاكمه و احزاب در قدرت در كانادا تلقی کرد. حزب محافظه كار نیز چندی پیش بر خلاف طرح اولیه خود اختصاص بودجه به مدارس مذهبی را مشروط به كار یك كمسیون ویژه  دانست.

مسئله مدارس مذهبی در حال تبدیل شدن به یك معضل مهم جامعه است. انتخابات ایالتی در پیش است و عملا این موضوع به یكی از رئوس پلاتفرمهای انتخاباتی بدل شده است. حزب سبزها بر خلاف حزب محافظه كار٬ علیه هرگونه حمایت دولتی از مدارس مذهبی است و این را جزئی از پلاتفرم انتخاباتی خود كرده است٬ بنحوی كه با اختصاص هزینه بسیار بالا به تبلیغ آن در تلویزیون سراسری میپردازد. رسانه های عمومی به این موضوع توجه ویژه ای دارند و كنفرانسها و جلسات  مختلفی حول این مسئله در جریان است. واكنش سریع بالایها  خود یكی از نشانه هایی است كه ثابت میكند كه كمپین علیه مدارس مذهبی در حال بدل شدن به یك نیروی اجتماعی موثر است. از طرف دیگر نیروی عظیم ترقی خواهی و مدافع حقوق كودك خود را برای یك جدال بزرگ دیگر آماده میكند و با ایجاد شبكه ها و جلب فعالین و ابتكارات ویژه راه را برای پیروزی دیگر فراهم میسازد.

حزب لیبرال و رهبری حزب نیو دموكرات به حفظ وضع موجود قانع هستند و بدان گردن میگذارند و هیچ مشكلی با زیر پوشش گرفتن مدارس كاتولیك توسط دولت ندارند. حزب محافظه كار با حمایت از دستگاه و دستجات مذهبی، هیولای مذهب را هر چه بیشتر میخواهد به جان مردم بیندازد. همه اینها اساسا با نفس وجود مدارس مذهبی مخالفتی ندارند. دعوای بالائیها بر سر این است كه همه گروههای مذهبی همچون كلیسای كاتولیك بخشی از بودجه عمومی را میتوانند بدست آورند یا نه؟ هر چند در حال حاضر تمرکز و توجه سیاسی ما در كنار دیگر نیروههای در گیر در یك كمپین گسترده عدم اختصاص بودجه دولتی به تمام گروههای مذهبی است، ولی این تنها یكی از اهداف مقطعی ما جهت عقب راندن مذهب و حمایت از حقوق كودكان میباشد. دعوای ما و بخش مهمی از جامعه اساسا این است كه دست مذهب باید از زندگی مردم كوتاه شود. كودكان مذهب ندارند و فعالیت مدارس مذهبی، چه دولتی و چه خصوصی، باید متوقف شود. شعار ما این است٬ همه مدارس مذهبی باید بسته شوند!

حزب اتحاد کمونیسم کارگری مردم آزادیخواه و نیروهای سیاسی پیشرو را به پیوستن هرچه گسترده تر به صفوف این مبارزه برای برچیدن مدارس مذهبی فرامیخواند!

  حزب اتحاد كمونیسم كارگری- تشكیلات كانادا٢٣ اوت ٢٠٠٧

 

۱۰ اکتبر (۱۸ مهر) روز جهانی علیه مجازات اعدام است. در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۷ سازمان عفو بین الملل، “ائتلاف جهانی علیه مجازات اعدام” و ان جی او ها، قطعنامه ای را به مجمع عمومی سازمان ملل مبنی بر “توقف اعدام در جهان” ارائه خواهند کرد. این اقدام تلاشی در جهت لغو مجازات اعدام در جهان است.

  اعدام جنایت سازمان یافته دولتی است. قتل عمد دولتی است. اعدام یک ابزار طبقات حاکم برای کنترل و به انقیاد در آوردن جامعه و سربزیر نگهداشتن مردم معترض است. کشتن عامدانه و گرفتن حق حیات انسانها، به هر دلیل و بهانه ای، حق هیچ دولت و قدرتی نیست. یک رکن تلاش ما برای برپایی نظامی آزاد، برابر، مرفه و انسانی، مبارزه قاطع برای برچیدن بساط شنیع اعدام و لغو مجازات اعدام در جوامع بشری است.   

رژیم اسلامی حکومت صد هزار اعدام و کشتارهای تکان دهنده است. خرداد شصت و شهریور شصت و هفت نمونه های برجسته عملکرد این دستگاه جنایت اسلامی است. جمهوری اسلامی حکومت سمبل مجازات اعدام در جهان است. مبارزه برای لغو مجازات اعدام در جهان، نمیتواند بدون سازمان دادن مبارزه ای همه جانبه علیه رژیم اسلامی صد هزار اعدام در ایران به پیش برده شود. ۱۰ اکتبر روز جهانی علیه اعدام است. باید جمهوری اسلامی را در اینروز در پیشگاه افکار عمومی مردم جهان به محاکمه کشید. باید جهان یکصدا رژیم طالبانهای ایران را با تمام کراهت اش محکوم کنند.

  

حزب اتحاد کمونیسم کارگری، در کنار تلاش جهانی برای لغو مجازات اعدام، ۱۰ اکتبر را روز مبارزه با حکومت سمبل اعدام یعنی جمهوری اسلامی اعلام میکند. حزب از تمامی نیروهای آزادیخواه، انساندوست، و پیشرو میخواهد که دراین روز متحدانه علیه اعدام و رژیم اسلامی اعدام به میدان بیایند. این روز تریبون بشریتی است که برای رهائی از بربریت تلاش میکند. در اینروز باید تظاهراتها و میتینگهای بزرگی در نقد و افشای مجازات اعدام در خیابانها و سالنهای اجتماعات برگزار شود. مبارزه برای “توقف مجازات اعدام” و لغو آن، باید با خواست مشخص و فوری؛ لغو تمامی احکام اعدام صادر شده توسط رژیم اسلامی، و برچیدن چوبه های دار گره بخورد.

  

حزب اتحاد کمونیسم کارگری بویژه از تمامی فعالین اجتماعی و نیروها و نهادهای مخالف اعدام در ایران میخواهد که برای برگزاری این روز از هم اکنون دست به کار شوند.

  

کمونیسم کارگری منصور حکمت پرچمدار مبارزه برای برچیدن مجازات اعدام در ایران است. حزب اتحاد کمونیسم کارگری برافراشتن قویتر این پرچم و سازماندهی مبارزه ای قدرتمند و اجتماعی علیه اعدام در ایران و جهان را، وظیفه فوری تمامی نیروهای جنبش کمونیسم کارگری میداند و به سهم خود برای تقویت و پیروزی این مبارزه تلاش میکند.

  

مرگ بر رژیم صد هزار اعدام!

زنده باد آزادی، برابری، حکومت کارگری!

زنده باد جمهوری سوسیالیستی!

  

حزب اتحاد کمونیسم کارگری

 ۲۲ اوت ۲۰۰۷

 (word)

عدنان و بختیار عزیز

۳۸ روز از اعتصاب غذای شما در اعتراض به دستگیری، زندانی کردن و اذیت و آزار جسمی و روحی و احکام ضد انسانی صادر شده توسط رژیم اسلامی میگذرد. ما عمیقا نگران سلامت جسمی و روحی و شرایطی که شما در آن قرار داده شده اید هستیم. ما رژیم اسلامی را مسبب هر گونه صدمه جسمی و روحی وارد شده به شما میدانیم. 

اما دوستان اعتصاب غذا راه حل نیست، مبارزه ای اصولی برای وادار کردن رژیم اسلامی به عقب نشینی نیست. رژیم اسلامی با دستگیری و شکنجه و صدور احکام وحشیانه عملا نشان داده است که کوچکترین ارزشی برای جان شما قائل نیست. این رژیم صد هزار اعدام است. رژیم سنگسار و طناب دار و کشتارگاهها است. تنها با یک مبارزه همه جانبه و گسترده میتوان رژیم اسلامی را وادار به عقب نشینی و لغو احکام صادره کرد. این مبارزه اکنون در جریان است. باید به آن ابعاد گسترده تری بخشید.

از جانب حزب اتحاد کمونیسم کارگری از شما عزیزان میخواهم که به اعتصاب غذای خود پایان دهید.

 حزب اتحاد کمونیسم کارگری از تمامی نیروهای آزادیخواه و برابری طلب، از تمامی نیروهای مدافع حقوق مدنی و شهروندی، از تمامی تشکلات کارگری میخواهد که با تشدید مبارزه در مقابل تهاجم وحشیانه رژیم اسلامی، خواهان آزادی فوری تمامی دستگیر شدگان، لغو احکام صادره شده و آزادی کلیه و زندانیان سیاسی شوند.

علی جوادی

دبیر کمیته مرکزی حزب اتحاد کمونيسم کارگرى

  ۲۱ اوت ۲۰۰۷ – ۳۰ مرداد ۱۳۸۶

اتحاد، سایت اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار، اعلام کرده است که: “دادگاه عمومی جزایی سنندج شیث امانی رئیس هیئت مدیره و صدیق کریمی عضو هیئت مدیره اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار را هر کدام به دو سال و نیم زندان محکوم کرد. بر اساس این حکم که امروز به آنان ابلاغ شد برای شیث امانی مدت شش ماه از این زندان قابل تبدیل به جریمه نقدی و برای صدیق کریمی مدت یکسال از این زندان قابل تبدیل به جریمه نقدی می باشد.”

علاوه بر این رژیم اسلامی پنج تن از اعضای رهبری سندیکای کارگران شرکت واحد، ابراهیم مددی، سید داوود رضوی، یعقوب سلیمی، ابراهیم نوروزی گوهری و همایون جابری را در ۱۸ مرداد در اطراف منزل منصور اسانلو دستگیر و به یکماه زندان محکوم کرده است. 

  حزب اتحاد کمونیسم کارگری این تعرض رژیم اسلامی به جنبش کارگری و محکومیت فعالین کارگری را قویا محکوم میکند. حزب از همه نیروهای آزادیخواه و برابری طلب و تشکلهای کارگری و نیروهای مدافع حقوق مدنی میخواهد که با گسترده ترین اعمال فشار بر رژیم اسلامی خواهان آزادی فوری و بدون قید شرط تمامی فعالین کارگری، دستگیرشدگان اخیر و کلیه زندانیان سیاسی شوند.  

مرگ بر جمهورى اسلامى!

آزادى، برابرى، حکومت کارگرى!

زنده باد جمهوری سوسیالیستی!

  حزب اتحاد کمونيسم کارگرى

۱۵ اوت ۲۰۰۷ – ۲۴ مرداد ۱۳۸۶

(word)

مدارس مذهبی یکی از مراکز رشد و گسترش صنعت مافیایی مذهب در جوامع کنونی است. دستگاهی برای نابودی سلامت روانی جامعه و کودکان است. کارخانه تولید تعصب و تحجر و عقب ماندگی است. هر نوع کمک و تقویت مادی و سیاسی نهادها و فرقه های مذهبی توسط نهادهای دولتی، کمک مستقیم به ماشین جنایت و آدمکشی و تولید خرافه مذهب در جامعه است. جدایی کامل مذهب از آموزش و پرورش، ممنوعیت و برچیدن بساط کامل مدارس و موسسات آموزشی مذهبی یک رکن پایه ای نظام سکولار، مدرن و پیشرو است. حق کودک به یک زندگی شاد و ایمن و خلاق از حقوق ابتدایی و جهانشمول انسانی است.

مدارس مذهبی مسیحی یک واقعیت سیاه و دیرپای جوامع غربی است. با گسترش دامنه جنبش اسلام سیاسی در غرب این جریانات نیز تعرض جدیدی را بمنظور سهم خواهی در این زمینه آغاز کرده اند. مدارس اسلامی ابزاری برای تعرض و نابودی کودکان و سربازگیری برای جنبش تروریسم اسلامی است. تلاش برای برچیدن بساط مدارس مذهبی و جلوگیری از شکل گیری مدارس مذهبی جدید یک عرصه حیاتی مبارزه با صنعت مافیایی مذهب علی العموم و اسلامی سیاسی علی الخصوص است.

هم اکنون در كانادا فرقه های مختلف مذهبی و اسلامی حركت وسیعی را بمنظور دریافت مجوز و بودجه دولتی آغاز کرده اند. حزب محافظه کار ایالت انتاریو نیز به این کمپین ارتجاعی اسلامیست ها و فرقه های مذهبی پیوسته و در پلاتفرش خواهان اختصاص بودجه مشابه ای مانند بودجه مدارس کاتولیک به جریانات اسلامی و فرقه های متعدد مذهبی شده است. این حرکت اما با مقابله جدی بسیاری از گروهها و شخصیتهای مترقی و سکولار ومدافع حقوق کودک در کانادا مواجه شده است. کمپین “نه به قوانین شریعه” با مسئولیت هما ارجمند که یک مبارزه موفق در شکل گیری دادگاههای شریعه اسلامی در کانادا را به سرانجام رسانده است، یکی از نیروهای سازمانده در این جنبش است.

حزب اتحاد کمونیسم کارگری نیرویی مذهب ستیز و متعهد به امر مذهب زدایی در جامعه است. جدایی کامل مذهب از سیستم آموزشی جامعه یک رکن اساسی کوتاه کردن دست مذهب از زندگی کودکان و مردم است. وجود مدارس مذهبی زیر پا گذاشتن ابتدایی ترین حقوق جهانشمول کودک است. کودکان مذهب ندارند. مبارزه علیه ایجاد مدارس اسلامی در عین حال یک رکن مهم مبارزه علیه اسلام سیاسی در جوامع غربی است. حزب ضمن حمایت و شرکت همه جانبه در این کمپین از همه نیروهای سکولار، آزادیخواه و مترقی میخواهد که در این مبارزه حیاتی شرکت کنند و به کمپین برچیدن بساط مدارس مذهبی بپیوندند. 

   ب د کمونیسم کارگریساط مدارس مذهبی بپیوندنداین کمپین از همه نیروهای سکولار، آزادیخواه و مترقی میخواهد که در این مبارزه حیاتی شر

حزب اتحاد کمونیسم کارگری 

۸ اوت ۲۰۰۷ – ۱۷ مرداد ۲۰۰۷

(word)

مبارزه برای آزادی كارگران زندانی و تمامی دستگیر شدگان را باید گسترده كرد!

بنا به اخبار رسیده به حزب حكم اعدام عدنان حسن پور و بختیار بوتیمار توسط رئیس قوه قضائیه رژیم اسلامی لغو شده است. رژیم جمهوری اسلامی كه این دو روزنامه نگار را به اتهام “اقدام علیه امنیت نظام” به اعدام محكوم كرده بود، در پس اعتراضات گسترده بین المللی ناچار به لغو احكام اعدام این دو تن شد. این حكم امروز توسط دادگستری سنندج به خانواده عدنان و بختیار اعلام شده است.

عدنان و بختیار در این مدت در سلول انفرادی تحت شرایط سختی روحی و جسمی قرار داشتند و در اعتراض به این وضعیت به مدت ٢٧ روز در اعتصاب غذا بسر برده بودند.

  حزب اتحاد كمونیسم كارگری این پیروزی را به خانواده و عزیزان عدنان حسن پور و بختیار بوتیمار و همچنین تمامی مردم آزادیخواه و برابری طلب و فعالین آزادی عدنان و بختیار تبریك میگوید.  

حزب همچنین تاكید میكند كه مبارزه برای آزادی بی قید و شرط این دو تن و همچنین تمامی كارگران و فعالین دستگیر شده و لغو احكام زندان و شلاق و اعدام را با شدت و گسترش بیشتری باید به پیش برد. 

زنده باد اتحاد و همبستگی جهانی کارگران!

مرگ بر جمهوری اسلامی!

آزادی، برابری، حکومت کارگری!

حزب اتحاد کمونیسم کارگری

 9 اوت 2007- 18 مرداد 1386

(word)

باز داشت ۵ تن از فعالین سندیکای واحد همچنان ادامه دارد. خانه منصور اسانلو در محاصره است. اما علیرغم محاصره منطقه پیرامونی منزل منصور اسانلو تعداد زیادی همچنان به طرف منزل ایشان در حرکت هستند

پس از دستگیری ۶ تن از فعالین سندیکای شرکت واحد در اطراف منزل منصور اسانلو، ساعت ۳ بعد ازظهر غلامرضا غلام حسینی از فعالین سندیکای شرکت واحد آزاد شد.

بنا به خبر سلام دمکرات در منطقه سبلان، علیرغم محاصره منطقه از طرف نیروهای امنیتی تعداد زیادی از حامیان “روز همبستگی جهانی با کارگران زندانی”همچنان به طرف منزل منصور اسالو در حرکتند. در این خبر آمده است که ماموران امنیتی و انتظامی پس از یک بار تهدید اقدام به بازداشت افراد کرده و جهت انتقال به بازداشتگاه آنان را درمینی بوس های مستقر در خیابان ها و کوچه های فرعی منطقه سوار می کنند.

بنا به اطلاع خانواده منصور اسانلو منزل ایشان کماکان تحت محاصر نیروهای امنیتی است و اجازه رفت و آمد حتی به خانواده اسانلو داده نمیشود. این خانواده اکنون تحت انواع فشارهای روحی رژیم اسلامی قرار دارند. وضعیت مادر و همسر منصور اسانلو نگران کننده است. همسر منصور اسانلو اطلاع داده است که بر اٽر همبستگی و حمایت اتحادیه ها و تشکل های کارگری و حمایت کارگران و مردم است که قادر به تحمل این وضعیت ضد انسانی هستند.

محمود صالحی، منصور اسانلو، بختیار رحیمی، محمود جراحی و تمامی فعالین و دستگیر شدگان اخیر بدون قید و شرط باید آزاد شوند. احکام وحشیانه و قرون وسطایی شلاق و حکم زندان ۱۱ تن از اعضای اتحادیه کارگران اخراجی و بیکار باید فورا لغو شود.

زنده باد اتحاد و همبستگی جهانی کارگران!

مرگ بر جمهوری اسلامی!

آزادی، برابری، حکومت کارگری!

حزب اتحاد کمونیسم کارگری

 ۱۸ مرداد ۱۳۸۶ – ۹ ۱وت ۲۰۰۷ 

(word)

فعالین کارگری و اجتماعی کامیاران، امروز ۱۸ مرداد برابر با ۹ اوت، در حمایت از فراخوان ITF و ITUC دو اتحادیه بزرگ کارگری، تجمع و راهپیمائی برگزار کردند.

امروز دهها نفر از فعالين ساعت ۱۰ صبح در خيابان توحيد تجمع كردند. سپس از این محل راهپيمايی به طرف اداره كار آغاز شد. در این تجمع پلاكاردی در حمايت از فراخوان ITF و ITUC با خواست آزادی فعالين كارگری از جمله محمود صالحی و منصوراسانلو در دست تظاهر کنندگان بود. این مراسم بعد از یک ساعت با دست زدن حضار به پایان رسید.

اخبار جدیدتر در اطلاعیه های بعدی منتشر میشوند.

زنده باد اتحاد و همبستگی جهانی کارگران!

مرگ بر جمهوری اسلامی!

آزادی، برابری، حکومت کارگری!

 حزب اتحاد کمونیسم کارگری

9 اوت 2007- 18 مرداد 1386

 (word)

بازداشت فعالین سندیکا و تعدادی از دانشجویان

امروز 18 مرداد و بنا به تصمیم سندیکای واحد، قرار بود در همراهی با کمپین جهانی اتحادیه ها برای آزادی فعالین کارگری در ایران، کارگران واحد و مدافعین جنبش کارگری در منزل منصور اسانلو اجتماع کنند.

گزارش دریافتی ما عنوان میکند که اطراف و ورودیهای مشرف به منزل منصور اسانلو در محاصره نیروی انتظامی و اطلاعاتی است. نزدیکی منزل اسانلو چهار دستگاه ماشین پژو متعلق به مامورین امنیتی پارک شدند و ماموران از عابرین و مراجعه کنندگان کارت شناسائی میخواهند. حتی اجازه ورود نزدیکان فامیلی منصور اسانلو را نداده اند. بنا به این گزارش 5 فعال سندیکا؛ مددی، گوهری، رضوی، سلیمی و جابری بازدداشت شدند. همینطور چند فعال دانشجوئی نیز دستگیر و به کلانتری 147 انتقال یافتند. کارت شناسائی، تلفن و دوربین مراجعین ضبط شده است.

گزارش دیگری که توسط مرکز خبری سلام دمکرات منتشر شده است از دستگیری 6 فعال سندیکا خبر میدهد. در این گزارش به دستگیری غلامرضا غلام حسینی هم اشاره شده است.

جمهوری اسلامی همانطور که کارگر را به جرم شرکت در اول مه و یا تلاش برای تشکل زندانی میکند و به سیاق دوره بردگی قدیم حکم شلاق برایشان صادر میکند، در مقابل همبستگی جهانی کارگری هم همین زبان را دارد. بیش ار هر زمان رژیم مفلوک سرمایه داران ایران ترس و وحشت شان را از اراده کارگران و همسرنوشتی آنها نشان میدهند. غیر قانونی شناختن تجمعات و تشکلهای کارگری و تلاش برای ممنوعیت آنها تا دستگیری و پاپوش دوزی برای فعالین کارگری، جملگی بر حقانیت این جنبش و جبن و وحشت جمهوری اسلامی و طبقه سرمایه دار ایران از اتحاد و تشکل کارگران حکایت میکند. جمهوری اسلامی شاید موفق شود 18 تیر و 15 فوریه و 18 مرداد را با بسیج چماقداران “حفظ امنیت سرمایه” از سر بگذراند، اما با واقعیت اجتماعی و انتقادی یک طبقه و جنبشی که قصد ساختن با این حکومت را ندارد و هر روز حقش را مطالبه میکند، چکار میکند؟

اخبار جدیدتر در اطلاعیه های بعدی منتشر میشوند.

زنده باد اتحاد و همبستگی جهانی کارگران!

مرگ بر جمهوری اسلامی!

آزادی، برابری، حکومت کارگری!

حزب اتحاد کمونیسم کارگری

9 اوت 2007- 18 مرداد 1386